پرستارانِ حاضر و مسئولانِ غایب

آمل امروز:

دیشب ۳۱ مرداد ماه ۴۰۵ حوالی ساعت ۱۰ شب، و بعد از اعلام سقوط خودروی ون به دره در محور هراز، مجروحین حادثه به بیمارستان ۱۷ شهریور اعزام شدند.

معمولا روال معمول در قضایای اینچنینی،این است که مسئولان بیمارستان از لحظه وقوع حادثه در جریان قرار میگیرند و قبل از ورود مصدومین،در بیمارستان حضور دارند.

اما دیشب در بیمارستان امدادی ۱۷ شهریور آمل،اتفاق عجیبی افتاد.

بعد از ورود مصدومین به بیمارستان، در همان لحظات اولیه، شاهد حضور فرماندهی و مسئولان انتظامی،فرمانده سپاه آمل، بیژن پولادی فرماندار ویژه ی این شهر،دکتر رمضانی مدیر شبکه بهداشت آمل،نیروهای هلال احمر و اورژانس و … بودیم و البته مسئول بخش که در عکس ها هم مشهود است، اما در کمال تعجب حتی ۱۲ شب که برای تهیه گزارش رفتیم و راهرو ها و ورودی بیمارستان، از همراهان و بستگان بیماران موج میزد هیچ اثری از رییس بیمارستان ،مدیر بیمارستان و بقیه افرادی که قائدتا نه حداقل به عنوان مسئولین بیمارستان،حتی به عنوان میزبان مسئولینی که برای این شرایط ویژه اضطراری به آنجا رفتند،نبود.

این،پرستاران شریف و زحمتکش بودند که به هر طرف میدویدند و امداد رسانی میکردند چه بسا که اگر اینهایی که حتی در شنیدن توهین و موقع ضرب و شتم هم در تیررس هستند،نبودند، آمار کشته ها خیلی فراتر میرفت،اما آنان جانانه ایستادند و به داد مردم رسیدند.

نکته عجیب دیگر،نبود امکانات اولیه برای بیمار تصادفی در بیمارستان بود، گردنبند فیلادلفیا ان هم برای یک بیمارستان امدادی که مخصوص حادثه و تصادفات است از کمترین چیزهایی است که باید موجود باشد، اما شاهد ارجاع همراهان بیمار به داروخانه های بیرون برای تهیه آن  و اقلام دیگر بودم اما با آن حال روحی و دلِ نگران.

چیزی که واجب است رسیدگی فوری مدیر شبکه و فرماندار محترم به ساماندهی اوضاع این بیمارستان است،بیمارستانی که نام امدادی را یدک میکشد اما خودش نیازمند امداد است.

منبع عکس:فرمانداری آمل