درود بر شما

امیدوارم حالتان خوب باشد

فلسفه ایجاد شوراها مشارکت شهروندان، خرد جمعی، پیگیری مطالبات، مشکلات و مسایل مردم است. وظیفه اعضای شورا هم، مشورت، نظارت و خط مشی گذاری برای شهر و شهرداری می باشد.

شاید هر شهر مدل خاص خود را دارد اما در آمل، شورای شهر اول و دوم با حضور فعالان نهاد های آن زمان شکل گرفت، با توجه به چارت و ساختار شورا و حتی شهرداری در کشور که به مرور در حال تکمیل شدن بود، بیشتر حالت ریش سفیدی به خود گرفت. در سال های دوره سوم و چهارم، با حضور پر رنگ تر، پر اختلاف تر، با حضور جوانان و زنان، برخی کار ها در شهر پیگیری شد اما به دوره پنجم شورای شهر آمل باید گفت تو با شهر بیچاره‌ی من چه کردی؟

شاید حال ما شبیه آن روزنامه فروشی هست که روزنامه اش سفید بود و می گفت دیگر حرفی برای نوشتن نمانده است! ما هم با تحرکاتی که می بینیم گاهی از خود می پرسیم واقعا اوضاع آنقدر خراب است که دیگر حرفی برای گفتن نمانده است؟ حال بازد از مردم شهر آمل هم پرسید که آیا تاریخ تکرار می شود؟

اگر ذیل نارسایی مدیریت شهری، واژه های شهر و شهروندسازی را معادل کشور و ملت سازی در نظر بگیریم بنابراین شهروند-شورا معادل ملت-دولت صورت بندی می شود پس بیاییم تا:

۱.ساز و کار های استثمار، سلطه، تبعیض، ستم و دروغ سازمانی و بودجه بندی در شهر را شناسایی کنیم.

۲.راه های نهادسازی در برابر قدرت در شهر را بررسی نماییم تا به حکمرانی قانون برسیم.

۳.بر تمدن که قابل مشاهده و فرهنگ که عصاره یک شهر است، تمرکز نموده و استراتژی سکوت نداشته باشیم.

۴.شاهد چیرگی عوام فریبی بظاهر مدرن رسانه های فردی نباشیم تا با متن ها و صورت های در حجم انبوه، بیهوده و خسته کننده، فریب نخوریم.

۵.محتوا و برنامه داشته باشیم، در رسانه ها پلیس تفکر نباشیم و در پرسش اصلی، حق بر شهر و حق بر محیط زیست را مطالبه نماییم.

۶.در انحطاط شهر و تداوم آن، مساله ها را بهبود و مشکلات را حل کنیم.

سپاس فراوان

فرهنگ تسلیمی مقدم

متخصص مدیریت دولتی