Uncategorized 10 نوامبر 2025 - 7 ماه پیش زمان تقریبی مطالعه: 1 دقیقه
کپی شد!
0

گزارش تصویری از روستای نشل سرزمین چشمه ساران

به گزارش پایگاه خبری-تحلیلی آمل امروز، در دل منطقهٔ کوهستانی بالاکوه شهرستان آمل، جایی که ابرها گاه تا روی بام خانه‌ها پایین می‌آیند، روستایی پنهان شده به نام نشل؛ با چشمه‌های همیشه جوشان و مردمی که هنوز زندگی را با نسیم خنک البرز می‌سنجند.
این روستا که در بخش لاریجان و در مسیر جادهٔ هراز قرار دارد، یکی از بکرترین مقاصد گردشگری مازندران محسوب می‌شود. خانه‌های نشل با معماری بومی، پوشیده از نور خورشید و مه صبحگاهی، چنان چشم‌نواز است که هر بیننده‌ای را مسحور طبیعت دست‌نخورده‌اش می‌کند.
بهترین زمان سفر به نشل اواخر بهار و تابستان است، اما پاییز هم با رنگ‌های نارنجی و قرمز برگ‌ها چهره دیگری از آن را نشان می‌دهد. برای آن دسته از گردشگرانی که به دنبال طبیعت بکر و بدون سروصدای اردوگاه‌های شلوغ هستند، نشل یک مقصد ایده‌آل محسوب می‌شود. اما یادتان باشد: هنوز هیچ امکانات اقامتی رسمی در روستا وجود ندارد و همراه داشتن تجهیزات کمپینگ ضروری است.

نشل کجاست و چگونه برویم؟
روستای نشل در دامنه یک کوه زیبا قرار گرفته است و از قدیمی ترین و بزرگ ترین روستاهای بالا کوه در شهرستان آمل با ارتفاع ۲۳۷۰ متر واقع در استان مازندران می باشد. نشل همانطور که اهالی می‌گویند «هنوز چشم مردمان جاده آسفالت را ندیده». دسترسی به این روستا تنها از طریق راه‌های خاکی امکان‌پذیر است. شاید همین دوری از جاده اصلی باعث شده تا بافت کهن آن دست‌نخورده باقی بماند.
۱-مسیر اصلی و مطمئن که مورد استفاده روستاییان آن منطقه است جاده پنجاب می باشد که شروع مسیر آن از سمت جاده هراز به سمت آمل می باشد که پس از رسیدن به روستای پنجاب( واقع در ۴۵ کیلومتری آمل) از جاده اصلی خارچ شده و در ادامه مسیر از روستاهای تیران، اندوار و برزودشت و نهاردشت  گذر کرده و در نهایت به نشل میرسد.

۲-مسیر دوم که فرعی و سخت و کوهستانی است که شروع مسیر آن از حدود ۱۲۰ کیلومتر در جاده هراز از تهران به سمت آمل از روستای باییجان یک جاده فرعی جدا می‌شود و پس از عبور از روستاهای بوالقلم و هفت تنان و پردمه و خرم به روستای نشل منتهی میشود.

نکات مهم برای رانندگان و طبیعت گردان:
توصیه اصلی: حتماً از مسیر پنجاب استفاده کنید، چون محلی ها آن را اصلی ترین و مناسب ترین راه می دانند.
احتیاط در مسیر فرعی: جاده فرعی (باییجان) بسیار دشوار است و برای خودروهای معمولی یا رانندگان کمتجربه مناسب نیست. این مسیر ممکن است عریض نبوده و خطر ریزش سنگ نیز داشته باشد.

 


 

سلام
نویسنده
مهرداد محمدی
مطالب مرتبط
نظرات